از این ناراحت نیستم که اونی که باید میشد، نشد.
از این ناراحتم چرا با این که میدونستم اشتباهه با سماجت تمام ادامه دادم؛
از اینکه وایسادم تا به بدترین شکل ممکن ببازم...
پ.ن: بنظرم همش برمیگرده به باورهای مخربِ نهادینه شده در اعماق ذهن...
هرکس مال و ثروتی دارد، به او ثروت بیشتری داده میشود و او از وفور نعمت بهره مند خواهد شد!
هرکس مال و منالی نداشته باشد، حتی آنچه را هم که دارد از او پس گرفته میشود!
آه، خوشبختی چه بهانههایی کوچک و ساده دارد! پرواز یک پرنده در هوا، خزیدن یک مارمولک بر خاک، باز شدن یک گل، طلوع در سپیدهدمی دلپذیر، صدای خندهی یک کودک، نگاه مهربان یک رهگذر که از کنارت عبور میکند، گرمی دست یک دوست، یک سلام، یک خداحافظ، دلم برایت تنگ میشود! آری، ساکن بهانههای کوچک و سادهی خوشبختی باش.
بخشش، فعلی است اُلوهی. خدا رزاق است، غفار است، واسع است، ودود است، رحیم است، رحمان است. خدا عین دهشِ بی دریغ و بی چشمداشت است. حتی یک لبخند تو میتواند دلی مرده را زنده کند. وقتی دلی مرده را با یک لبخند زنده میکنی، عین دَم مسیحایی میشوی، حیات میشوی، عین زندگی میشوی. زندگی هرگز نمیمیرد. با بخشیدن یک لبخند، به ساحت اُلوهی بخشش قدم میگذاری. بخشنده میشوی، در هر موقعیتی، از خود بپرس:" اکنون چه چیزی را میتوانم ببخشم؟ اکنون چگونه میتوانم خدمت کنم؟" لازم نیست "چیزی" داشته باشی تا ببخشی، فقط کافیست بخشنده باشی. متخلق به اخلاق اُلوهی بودن مستلزم داشتن "چیز" هایی بسیار نیست. متخلق به اخلاق اُلوهی مستلزم داشتن قلبی سلیم است. آنگاه که آیینهی صفات رحمانی شدهای، سرشار شدهای. زیرا همه نعمتها به سوی تو هجوم میآورند تا خود را در آیینهی رحمانی وجودتو تماشا کنند. در هستی، هر آنچه نازل تر است به دنبال کامل تر از خویش روان است. تو از ثروت برتری، کامل تری.
خدایا! در جستجوی آنچه
برایم مقدر نکرده ای
خسته ام مکن...
خواندن کتاب خوب به منزله هم نشینی با مردم شریف است.